ISTORIJAT ŠKOLE
Prvi organizovani oblici rada na opismenjavanju u Gusinju započeli su 1864.godine. Ovaj podatak je potvrdio Djordje Šekularac, koji navodi i ime prvog učitelja škole Mata Šijakovića. Skola je radila šest godina, a rad obustavlja 1871.godine. Dolaskom novog učitelja Rista Pećanca škola ponovo počinje da radi, ali zbog ratnih previranja prekida rad. Od 1893. godine u školi radi učitelj Krsto Vujošević kada počinje da se koristi ćirilično pismo. Broj učenika se naglo povećava u periodu od 1901. do 1912.godine, a posebno je značajno to što 1912.godine škola dobija nezavisan status. Tada se naporedno počinju otvarati i turske škole, kao ruždija i medresa.

U toku prvog svjetskog rata, škola nije mogla redovno da radi, a u poslijeratnom periodu radi kao sedmogodišnja škola 1945-46. Školske 1951/52 godine ova škola prerasta u potpunu osmogodišnju školu. Rješenjem Narodnog odbora opštine Plav, njoj se pripajaju dotadasnje četvororazredne škole u Vusanju, Grnčaru, Kruševu i Martinoviću, a kasnije i novootvoreno odjeljenje u Višnjevu. Ovim rešenjem ona postaje sabirna osnovna osmorazredna škola.

Na predlog opštinske organizacije Saveza boraca, škola dobija ime Džafera Nikočevića, prvoborca ovog kraja i prvog osnivača Pionirske organizacije u Gusinju 1942.godine. U današnjoj staroj školskoj zgradi nastava je počela da se izvodi 1948.godine. Generacije koje su se upisale te i prethodne školske godine bile su veoma različite. Uzrast učenika, posebno prvog razreda, bio je različit, tako da se kretao od 7 do 15 godina. Zbog nedostatka učiteljskog kadra neki učitelji su vodili dva ili čak po tri odjeljenja.

Januara 14. 1957.godine školi je kao izraz društvenog priznanja za postignute rezultate u oblasti vaspitanja i obrazovanja, dodijeljena najviša državna nagrada OKTOIH. Škola je dobitnik i raznih priznanja, ordena i nagrada od kojih se ističe Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima i dr.