IME ŠKOLE (Kratka biografija i niz dogadjaja u kojim se isticao borac po kojem škola nosi ime) Džafer Nikočević je rodjen u Gusinju u brojnoj zanatlijskoj porodici. Od 1935. do 1941.godine bio je učenik Velike medrese u Skoplju. Ova vjerska škola je odgovarala rangu danasnje srednje škole. O karakteru ove škole najbolje govore podaci da su iz nje izrasli mnogi partijski kadrovi. Rat je Džafera zatekao kao djaka 6.razreda i kao člana organizacije Saveza komunističke omladine, i ako nije imao ni punih 17 godina. Od aprila 1941.godine radio je u organizaciji SKOJ-a u svom rodnom Gusinju, a godinu dana kasnije postao je sekretar organizacije SKOJ-a, a od januara 1943.godine rukovodio je partijskom organizacijom u bivšoj opštini Gusinjskoj, naravno u ilegalnim uslovima. Obavljao je niz dužnosti u organizovanim oblicima pružanja otpora okupatoru u Plavsko-gusinjskom regionu u saradnji sa Bećom Bašićem, Vojom Novovićem, Jusufom Redžepagićem i Aljom Hotom, koji su bili zaduženi za partijski rad i organizovanje otpora. U decembru 1943. godine prelazi u Andrijevicu, koja je u to vrijeme već bila na oslobodjenoj teritoriji, gdje je preuzeo dužnost političkog komesara ćete pri komandi mjesta. Sa Ganijom Cevdarbašijem iz Prizrena i Nedzmedinom Nidzom iz Djakovice dobili su zadatak da važnu poštu Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru, Okružnog komiteta iz Berana i Sreskog komiteta iz Andrijevice prenesu do glavnog štaba NOV i POJ za Kosovo i Makedoniju na čijem se čelu nalazio Svetozar Vukmanović. Relacija njihovog kretanja trebalo je da se odvija pravcem: Andrijevica-Bojovice-Djuliće-Kuti-Lipovica-Grnčar-Gusinje-Vusanje do Valbone u kojoj se bio stacionirao Oblasni komitet Kosova i Metohije. Tako da su noću izmedju 29.februara i 1.marta 1944.godine stigli do sela Grnčara, na 3 kilometra od Gusinja. Pošto su u Gusinju bili jake okupacione snage Njemaca, smatrali su da je bolje da se do naredne noći sklone i odabrali su “prijateljsku” kuću, po nadi, gdje su lijepo primljeni i smješteni na spavanje. Medjutim, gazda kuće se predomislio i prijavio ih njemackoj komandi u Gusinju. Kuća u kojoj su spavali je opkoljena sa oko sto njemačkih vojnik i vuletara. I da se nebi razvila borba u kojoj bi stradala nedužna djeca u kući domaćina, oni su se predali. Srovedeni su u Gusinje, a zatim u Peć, gdje su bili zatvoreni u zloglasnoj Seremet kuli. I u Gusinju i u Peći im je nudjeno da se odreknu komunističkih ideja i uopšte veza sa komunistima pa bi im sve bilo oprošteno, medjutim sva trojica su to uporno odbijali govoreći “da te riječi iz njihovih usta neće nikad čuti, ni po koju cijenu, ni po cijenu svojih zivota”. Tačan datum njihovog streljanja nije poznat, ali su na osnovu arhivske gradje u Pokrajinskom vojnom arhivu Kosova zna da su 13.marta jos bili živi i da su prije 16.aprila te 1944.godine već bili streljani. Ni do danas nije utvrdjeno gdje je streljan Džafer Nikočević i gdje mu se grob nalazi. Njega više nema, ali je ostao svijetao lik komuniste i revolucionara. Džafer Nikočević je u 21. godini završio svoj život, boreći se za pobjedu istine na putu na kojem su pali jos mnogi nasi mladići I djevojke, ugradivši sebe u temelje naše domovine i njene slobode. Likovi mladića kao što su bili Ganija Nedzmedin i Džafer Nikočević ostaće svijetlim snovima ispisani na stranicama istorije borbe naših naroda za oslobodjenje od okupatora i njegovih saradnika. Likovi ovakvih ljudi su ponos današnjim mladim generacijama, primjer kako treba časno braniti svoju domovinu, ne žaleći ni svoj život, da bi naredne generacije i pokolenja živjeli u slobodi i blagostanju. I ovih nekoliko redova napisanih o Džaferu Nikočeviću jasno govore o opravdanosti da naša škola nosi ime jednog takvog revolucionara, pa ova vaspitno-obrazovna ustanova od 28.novembra 1963.godine nosi zvanično ime: Osnovna škola “Džafer Nikočević” . Od 25. maja 1967.godine u parku ispred škole stoji bista Džafera Nikočevića i od tada svakog 25.maja učenici i nastavnici sa predstavnicima društvene zajednice polažu vijenac i cvijece, a učenici pišu pismene radove na temu: “Pred bistom Džafera Nikočevića”.